وصایای حضرت علی علیه السلام و شهادت آن حضرت

هنگامی که حضرت علی علیه السلام در بستر شهادت قرار گرفت ؛
به فرزندانش
امام حسن و امام حسین علیهم السلام و سایر بستگان خود و هر کس که
وصیت نامه اش به او می رسد ؛
وصیتی کرد که چنین است
شما را به تقوی و پرهیزکاری و ترس از خدا وصیت می کنم .
دنیا پرست نباشید اگر چه دنیا به سراغ شما بیاید .
از آنچه از امور دنیا از دستتان می رود افسوس نخورید . حق
را بگویید و برای
پاداش الهی کار کنید .
دشمن ظالم و یار ومظلوم باشید . تقوی و نظم در امور را
رعایت کنید .
بین افراد خود را اصلاح دهید که من از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
شنیدم که فرمود اصلاح
بین مردم از همه نماز و روزه ( یا از یک سال نماز و روزه )
شما برتر است . در مورد یتیمان ؛ نکند آنها گاهی سیر و گاهی
گرسنه بمانند .
نکند آنها بر اثر عدم رسیدگی در حضور شما از بین بروند . در مورد قرآن ؛
نکند دیگران در
عمل کردن به قرآن از شما پیشی بگیرند .
بر شما لازم است که پیوندهای دوستی بین خود را محکم کنید و
بذل و بخشش
را فراموش نکنید و از قهر کردن و قطع رابطه بین خود بپرهیزید .
امر به معروف و نهی از منکر
را ترک نکنید که در صورت ترک آن ؛
اشرار بر شما مسلط می شوند و در این صورت هر چه دعا کنید به
استجابت نمی رسد .
حضرت علی علیه السلام سپس در مورد ضارب خود ابن ملجم لعنة
الله علیه
چنین سفارش کرد اگر از دنیا رفتم ( و شما تصمیم قصاص داشتید ) یک ضربت به
او بزنید تا ضربه ای در برابر ضربه ای
باشد . او را مثله نکنید که رسول خدا صلی الله علیه و آله و
سلم فرمود :
از مثله کردن بپرهیزید اگر چه نسبت به سگ گزنده باشد .
حضرت علی علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام فرمود
: ای حسن
وقتی از دنیا رفتم مرا غسل بده و با بقیه حنوط رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
که از کافور بهشت است و جبرئیل برای آن حضرت آورده بود ؛ حنوط کن .
چون مرا بر روی سرسر گذاردید ؛ پیش روی سریر را حمل نکنید ؛
بلکه
دنبال آن را بگیرید و به هر سو که سریرم می رود متابعت نمائید و به هر
موضعی که
ایستاد بدانید که قبر من همانجاست
پس جنازه مرا بر زمین گذارید و تو ای حسن بر من نماز بخوان
و هفت تکبیر بگو ؛
امیرالمومنان علی علیه السلام همچنین به فرزندش امام حسن
علیه السلام فرمود :
برای من چهار قبر در چهار محل حفر کن :
در مسجد کوفه
در رحبه ( صحن مسجد یا میدان کوفه )
در سرزمین نجف
در خانه جعدۀبن هبیره
( منظور آن حضرت این بود که کسی به محل قبر او اطلاعی نیابد
)
حضرت علی علیه السلام سرانجام در اواخر شب 21 رمضان
سال 40
هجری به لقاءالله پیوست و قبل از طلوع فجر
همان شب ؛ به خاک سپرده شد .
فرزندان امام علی علیه السلام تمام وصیت های آن حضرت را
اجرا کردند .

مطابق بعضی از روایات ؛ مرقد حضرت علی علیه السلام تا زمان
امام صادق علیه السلام و به
قولی تا عصر حکومت هارون الرشید مخفی بود
علامه مجلسی می گوید قول مشهور میان علماء شیعه آن است که
آن
حضرت در شب جمعه 19 رمضان به هنگام طلوع فجر صادق ضربه
ای
به فرق نازنینش خورد که توسط ابن ملجم مرادی لعنة الله علیها و به دستیاری
وردان بن خالد ؛ شبیب بن بجره ؛ اشعث بن قیس و قطامه بنت
اخضر
صورت گرفت . و چون ثلثی از شب 21 رمضان گذشت ؛ روح مقدسش
به ریاض قدس پرواز نمود .
سلام خدا بر آن حضرت باد روزی که به دنیا آمد و روزی که به
شهادت
رسید و روزی که در جهان دیگر برانگیخته می شود .
برگرفته از کتاب :
تاریخ چهارده معصوم علیهم السلام
تالیف احمد امیری پور